غریب سامرا

گنبد به گنبد که میگردم ،میرسم به سامرا...

ای غریب سامرا...

داغ دیدن13معصوم به کنار...

آخرین ذخیره ی خدا؛داغش نماند بر دلمان...

من منم ها

من مینویسم که فقط خودت بخوانی. . .

تنها جوابم را به دوش مادرت زهرا"س"بذاری. . .

من از برای این جهان حرصی ندارم. . .

تنها جهان من توئی"ای بی مثالم". . .

شمع و گل و پروانه بودن را نخواهم؛

این "من"منم هایم تمامی هم ندارد؛

"من"را بگیر از من؛ولی جایش خدایی؛

خود  را بجایش جانشینش کن خدایی؛

افلاکیان

غلط هایم انقدر غلطند؛

که فقط تو میگیری آنها را؛

و نمیکوبانی بر سرم...

سرزنش مال خاکی هاست؛

تو افلاکی هستی اربابم؛از زمین و آدم هایش خسته ام.

با این حساب؛ازخودم هم خسته ام...

دلم برای آسمان و ذراتش تنگ شده....

آنجا که فقط تو باشی و یک دنیا آسمانی...

برف اول ربیع

 

برف اول ربیع می گوید:چه روزهاس سردی

در انتظار زهراست

بعد از محمد«ص»...

لاک منیت

 

گاهی حس میکنم آنقدر از خود گریزانم

که توچشم میگذاری ومن ازخود فرارمیکنم وپنهان میشوم درمنیت خود و فرومیروم در لاک خود،

آنقدر که هرچه بگردی پیدانمیشوم!

اینجاست که گم میشوم درخودم وزارمیزنم غلط کردم،بچگی کردم،بازی بس است.

من صاحبم را میخواهم،که بیاید مرا باخود ببرد.

من از قایم باشک بازی میترسم!!!

اما اینگونه باشد چیزی نمیگذرد که بوی عدم میگیرم،تو وقتی چشم میگذاری زیرچشمی مرادنبال میکنی تاببینی درکدام لاک فرو میروم؟!

که مبادا لاک منیت باشد!تازود پیدایم کنی،تا من نترسم،وحشت نکنم بی صاحب!

آری من خیلی کوچکم برای این بازی.رهایم نکن،اربابم...

صحن طلای تو

دل دل می کنم برای صحن طلای تو

کی میشود که طلایم کنی "رضا"؟؟؟

پای دل

 

دوباره دل هوای صحن وسرای رضاکرده. . .

دوباره یک شهردل؛ پیاده؛ هوای حرم کرده. . .

من و دل و پیاده روی تا حرم. . .

شکرت حسین"ع"؛شدم زائررضا"ع". . .

حجاب من

ارباب من؛

وقتی نشان من،توئی...

"هرکس"نمیتواند نظر کند به وجه من...

آری "حجاب من"دلبرم حسین"ع"...

من بی حضور تو بی حیا میشوم...

رگ گردن

این چه حکایتی ست نمیدانم حسین"ع"؟؟!

من از تو دورم و تو از رگ گردن به من نزدیک تری....

حالا میفهمم چقدر به خدا نزدیکم...

بمان کنارم...

نشان من

این "من"چگونه بگوید ندارمت؟؟؟؟؟

وقتی "تمام تو"می شود،نشان"من"...